Verslag 2011

Donderdag 23 februari 2012 heeft Riekie Brokking de Ronald F. Vermaasprijs voor studenten Ruimtelijk Ontwerpen van de Willem de Kooning Academie in ontvangst mogen nemen.

Voor het eerst waren de ontwerpen van de genomineerden tentoongesteld in galerie Blaak 10 aan de Witte de Withstraat in Rotterdam. Na de toelichting van de genomineerden op hun werkstuk hadden de juryleden, bestaande uit de heren Leo Hombroek, Ruud Wesselink, Menno Vermaas, Sybren Hoek en Bau Winkel de moeilijke taak om een prijswinnaar/-winnares te benoemen.

De jury was van mening dat Riekie Brokking met haar ontwerp een vernieuwend concept heeft gepresenteerd. In haar ogen is reizen een verzameling van beleving, onthaasting en het ontdekken van andere culturen. In haar ontwerp nabij de ‘Koopgoot’ aan de Coolsingel heeft zij een ontmoetingsplaats gecreëerd waarin deze emoties te samen komen.

Knap, doordacht, gedurfd, diepgang, waren onder meer de loftuitingen van de jury.

De jury met de winnares, Riekie Brokking.

De genomineerden.

Verslag 2010

WdKA‘er Sanne Zeeman, derdejaars Interieurarchitectuur, heeft op dinsdag 14 september de Ronald F. Vermaasprijs voor studenten interieurarchitectuur gewonnen. Zij ontving uit handen van juryvoorzitter Menno Vermaas een cheque van € 1.500. De bedoeling is dat Sanne het geld besteedt om haar werk verder te ontplooien.

De jury vond het dit jaar “echt heel moeilijk” en riep derhalve een extra Aanmoediginsprijs van € 250 in het leven. Deze ging naar tweedejaars studente Marijn Hekker voor haar “uitstekende integratie tussen concept en ontwerp”.

De strijd om de daadwerkelijke Vermaasprijs bleek een “nek-aan-nekrace” tussen jaargenoten Sanne Zeeman en Tamara Tan. Menno Vermaas zei: “De ideeën van deze studentes liggen erg dicht bij elkaar. De uitwerking van Tamara is van zeer hoge kwaliteit. Wij hebben uiteindelijk gekozen voor een ontwerp dat een heel eigenzinnig beeld uitstraalt. Een mooi contrast tussen binnen en buiten en een zeer bijzonder spel tussen licht en ruimte. De Ronald F. Vermaasprijs gaat dit jaar dan ook naar Sanne Zeeman.”

Sanne Zeeman met de jury van dit jaar van de Ronald F. Vermaasprijs; vlnr Ben Hoek (architect, Studio acht in Rotterdam), Leo Hombroek, Menno Vermaas (broer van Ronald) en Ruud Wesselink.

De jury met de winnares, Sanne Zeeman

Verslag 2009

Op woensdag 8 juli 2009 werd Joram Meruwella, toen 3e-jaars student Interieurarchitectuur van de WdKA‘s BA, winnaar van de vijfde editie van de Ronald F. Vermaasprijs voor studenten interieurarchitectuur.De jury van de Ronald F. Vermaasprijs bestond dit jaar uit Menno Vermaas (broer van Ronald), Bau Winkel (grafisch ontwerper, Studio Bau Winkel in Den Haag) en Ben Hoek (architect, Studio acht in Rotterdam). De jury omschreef het werk van Joram Meruwella, die ook bij de vorige editie genomineerd was, als “gedurfd en conceptueel”. Zijn ingrepen in een gegeven ruimte noemde de jury “een sterk en architectonisch gebaar” en “getuigen van lef en visie”. De doorslag gaf de veelbelovende houding die Meruwella als ontwerper tentoon spreidt.

De Willem de Kooning Academie feliciteert Joram Meruwella van harte met deze prijs, en is benieuwd hoe hij zich tijdens zijn stage en zijn eindstudie ontwikkelt.

Verslag 2008

Jury en winnaar 2008: vlnr Anke van Boord, Ben Hoek, Ruud Wesselink, Menno Vermaas

Met haar ontwerp ‘Balans’ – een centrum voor korte momenten van ultieme ontspanning – heeft Anke van Boord (tweedejaars studente van WdKA‘s BA Interieurarchitectuur) de Ronald F. Vermaasprijs 2008 gewonnen.

Dit jaar waren zes studenten genomineerd, drie uit het 2e jaar, en drie uit het 3e jaar, respectievelijk Anke van Boord, Joram Meruwella en Gustavo van Staveren, en Maaike Sluiter – zij won bij de vorige editie een ‘aanmoedigingsprijs’ – Celina Jezussek en Agnes Meinesz. Zij toonden projecten die ontstaan waren als studieopdracht: de tweedejaars moesten een eigen en eigentijdse invulling ontwerpen voor een winkelpand aan de Witte de Withstraat in Rotterdam, de derdejaars waren uitgedaagd na te denken over een smal en diep pand aan de Schiekade dat moet gaan functioneren als rouwcentrum in een dynamische en hybride stad als Rotterdam.

De jury bestond dit jaar uit Menno Vermaas, Ruud Wesselink (bestuursleden van stichting Ronald F. Vermaas), Ben Hoek (architect, Studio acht in Rotterdam – het bureau dat Ronald Vermaas mede oprichtte) en Rob van Montfoort (interieurarchitect en zelf oud-student van Ronald Vermaas).

De jury vond het getoonde werk van hoog niveau, met name in de getoonde concepten. De niet-winnaars hoeven zich zeker geen verliezers te voelen. We zagen een ‘flagship store’ voor Taschen kunstboeken aangepast aan de ‘experience economy’, een exporuimte voor digitale kunst, een theatraal rouwcentrum waarin ieder in een eigen ‘loge’ ongestoord zijn of haar verdriet kan wegpinken, een bomenpark in een gebouw als een ‘public space for mourning’, en een als landschap opgezette expositie waarin overleden huisdieren – opgezet en al – nog een tijdje te zien zijn. Ook de technische uitwerking van de concepten was hier en daar van hoog niveau, zoals ook de getoonde tekeningen, maquettes en materiaalsamples, en de mondelinge presentaties zelf. In dat alles constateert de jury een almaar stijgende lijn. Goed ook dat, na enkel vrouwelijke kandidaten vorig jaar, er dit jaar ook weer mannelijke studenten genomineerd waren. De studie Interieurarchitectuur blijkt heel divers publiek te trekken, zoals ook duidelijk werd bij de presentaties zelf en bij de prijsuitreiking: de hele afdeling bleek uitgelopen – de Integrale Beoordelingen waren maar net afgesloten – en volgde de procedure met grote belangstelling. Op die manier konden alle studenten alvast kennismaken met de Ronald F. Vermaasprijs – hopelijk zijn zij een volgend jaar ook bij de genomineerden!

De jury vond het ontwerp van Anke van Boord heel overtuigend. Ze ontwierp in de gegeven winkelruimte – een begane grond plus een kelderverdieping – een landschap van als reusachtige keien vormgegeven cocons. Daarin kun je je tijdelijk – bijvoorbeeld tijdens een lunchpauze – terugtrekken om te genieten van een persoonlijke multimediale ervaring, afgestemd op je eigen voorkeuren. Van tevoren worden je wensen opgenomen over bijvoorbeeld lichtniveau en temperatuur, geluid en geur, en te projecteren beelden. Opdat de verschillende bezoekers elkaar niet voor de voeten lopen maar juist een spannende wandeling door dit binnen-landschap kunnen maken, staan de diverse cocon-elementen langs vloeiende looplijnen her en der in de ruimten – schijnbaar willekeurig, maar in werkelijkheid zorgvuldig uitgekiend. De ruimte zelf wordt diffuus verlicht met daglichtstralers langs de wanden. De overgangen van vloer naar wanden en vandaar naar de plafonds zijn afgerond, in tune met de ronde vormen van de cocon-keien. Wat dat betreft betreurde de jury dat niet ook de trappen in dat vormconcept waren meegenomen, maar dat was – verdedigde Anke zich – een bewuste keuze: “de trappen horen bij het gebouw!” Even zorgvuldig uitgewerkt was een baliemeubel: dat had een heel andere vormentaal, als een uitgebalanceerde stapeling van hoekige vormen. Voor de benodigde technologie – waarvan Anke zelfbewust toegaf weinig verstand te hebben – had ze in haar ontwerp voor de cocons al wel op overtuigende manier vorm gevonden en ruimte gereserveerd. Het meest opwindend van het hele studieproject vond ze de uitdaging om de gegeven schoenendoosachtige ruimte landschappelijke kwaliteit te geven en om de juiste balans te vinden tussen de wereld van de technologie en de door haar gewenste gevoeligheid. De jury was zeer te spreken over de zorgvuldige uitwerking van het concept en van de zelfbewuste en glasheldere toelichting ervan. Duidelijk is dat Anke van Boord als ontwerper onderzoekend is, gedreven en gepassioneerd, en dat ze daarbij bereid is ‘tot ‘t gaatje te gaan’.

Nogmaals: de andere genomineerden zijn geen verliezers, maar de jury vindt Anke van Boord de overtuigende winnaar van de Ronald F. Vermaasprijs 2008. Zij feliciteert haar van harte en hoopt ook in de toekomst nog veel van haar te horen.

Anke van Boord ontvangt de cheque van €1500.


Verslag 2007

Jury en winnaars 2007: vlnr Ben Hoek, Leo Hombroek, Maaike Sluijter, Rian Haarhuis, Ruud Wesselink, Menno Vermaas.

Op donderdag 12 juli 2007 was het weer zover: voor de derde keer werd de Ronald F. Vermaasprijs uitgereikt. De prijs wordt toegekend op basis van interieurprojecten naar aanleiding van studieopgave.

De opdrachten

De studenten uit het 2e jaar hebben gewerkt aan een ‘flagshipstore’ voor een zelf te kiezen bedrijf of merk. Randvoorwaarden waren onder andere dat het concept maatschappelijk relevant en actueel moest zijn, en dat gewerkt werd vanuit het thema ‘duurzaamheid’. Als locatie was gegeven een winkelpand in de Witte de Withstraat in Rotterdam.

De studenten uit het 3e jaar hebben gewerkt aan een eigentijds rouwcentrum (rouwkamers, ‘terugkom’-ruimte en het hele bedrijf achter de schermen). Als locatie was gegeven het gebouw van het Bouwcentrum aan de Schiekade, naast het Hofplein in Rotterdam. Een gecompliceerde opgave, met een zwaar onderwerp.

De genomineerden

De zeven genomineerden

Dit jaar waren er in totaal zeven genomineerden, drie uit het 2e jaar (Pamela Berhitoe, Maaike Sluijter en Chantal Vos) en maar liefst vier uit het 3e jaar (Elske van Buuren, Linda Franse, Rian Haarhuis en Monique van de Sande). Opvallend: alle genomineerden waren vrouwen! De jury was uitermate te spreken over het niveau van de gepresenteerde plannen en over de professionele wijze waarop die werden toegelicht.

Aanmoedigingsprijs

Maaike Sluijter

Maaike Sluijter ontwikkelde naar aanleiding van en als alternatief voor alle dating sites op internet een ‘love shop’: een analoge omgeving, waarin je, op zoek naar een partner, jezelf en je profiel heel persoonlijk kunt exposeren. In haar winkel hangt een serie kokers (diameter ongeveer 1,50 meter) aan het plafond, zodanig dat de onderzijde vrij blijft. Je kunt zo’n koker huren. De binnenkant ervan, bekleed met magnetisch staal, kun je via een aantal kant-en-klare icon-achtige symbolen inrichten om jouw persoonlijkheid weer te geven. Bezoekers kunnen bukkend in de koker staan en zijn dan helemaal omgeven door jouw sfeer – bijna een echte ontmoeting. De jury vroeg zich weliswaar af of dit concept ook op de lange duur commercieel levensvatbaar zou blijven, maar was dermate gecharmeerd van het idee zelf dat ze ter plekke besloot een extra aanmoedigingsprijs van €500 aan Maaijke Sluijter uit te reiken.

De winnaar

Rian Haarhuis

Rian Haarhuis stelde onder het motto Common Sense een combinatie voor van een serie semi-private huiskamerachtige rouwkamers op de begane grond van het gebouw, en een geheel verglaasde, semi-openbare stiltetuin in het atrium van het gebouw, voor iedereen die ooit een geliefde verloren heeft direct bereikbaar vanaf het trottoir van de Schiekade door de kelderverdiepingen. Rouwkamers en stiltetuin hebben zo elk hun eigen plek maar worden ruimtelijk verweven en hebben daardoor toch onderling visueel contact. Daardoor kunnen zowel de nu rouwenden als ook de terugkomers ervaren dat zij niet de enigen zijn die met verlies geconfronteerd worden – een hele troost.

De jury was vooral te spreken over het feit dat Rian Haarhuis voor deze subtiele confrontatie alleen werkt met puur (interieur)architectonische middelen als ruimte / licht (dag- en kunstlicht) / materialisering. Ook was er grote waardering voor de ingreep om de zware, gesloten plint van het gebouw als het ware uit te hollen ten behoeve van de toegang tot de stiltetuin; zo verliest het gebouw veel van zijn geslotenheid en zwaarte. Daarom riep de jury unaniem Rian Haarhuis uit tot winnaar van de Ronald F. Vermaasprijs 2007 – een cheque ter waarde van €1500.

Verslag 2006

Met een ontwerp voor een museum voor een zelf te kiezen collectie heeft Joeri Horstink de Ronald F. Vermaasprijs gewonnen.

Dit jaar waren zeven studenten genomineerd: Joyce de Grauw, Joeri Horstink, Wesley Leeman, Michel Leunis, Charlotte van Lit, Monique van de Sande en Hellen Steltenpool.

De jury (Ruud Wesselink en Hans Moor van architectenbureau Studio acht) vond het werk van hoog niveau. De niet-winnaars hoeven zich zeker geen verliezers te voelen.

De jury kende de Ronald F. Vermaas-prijs 2006 toe aan Joeri Horstink. In de opdracht ging het erom, naar aanleiding van een nooit gerealiseerd project van de architect Alvar Aalto (1898-1976), een museum te ontwerpen voor een zelf te kiezen collectie. Joeri heeft het oorspronkelijke voorstel van Aalto met respect behandeld, zonder daarbij de hedendaagse realiteit uit het oog te verliezen. Met minimale maar essentiële ingrepen, waarbij het licht en de gebruiker centraal staan, heeft Joeri een modernistisch gebouw een functie en uitstraling gegeven, die in de 21ste eeuw passen. In Joeri’s houding als vormgever gaat bescheidenheid gepaard met een duidelijke maar zeker niet risicoloze keuze.

In het licht van het hoge niveau van alle werken, besloot de jury dit jaar een 2e prijs toe te kennen, aan Wesley Leeman voor zijn project voor een museum in Tallinn, waarbij zorgvuldigheid, aandacht voor de organisatie, locatie en gebruiker hebben geresulteerd in een zeer doordacht plan.

Verslag 2005

De studenten dienen regelmatig aan de hand van een opdracht van de schoolleiding een ontwerp te maken. De opdracht aan de tweedejaars studenten in de eerste helft van 2005 was om voor een aantal fabrikanten van brom- en scootmobielen een gebouw in te richten met werkplaats, showroom en discussieruimte. Bijzondere aandacht werd ook gevraagd voor het ontwerpen van een ‘kameleontische display’ in de showroom.

Winnaar van de Ronald F. Vermaas–prijs 2005 is Joyce de Grauw, tweedejaars. Hier geeft Joyce een toelichting op haar ontwerp en vindt u tevens het juryrapport.

Winnaar Ronald F. Vermaasprijs 2005: Joyce de Grauw

Opdracht 2005

De opdracht voor 2005 bestond uit twee componenten.

Opdracht 1: ontwerp een hybride interieur

Een drietal fabrikanten (Arola, Sopur, Revatak) van brom– en scootmobielen en sportwheelers heeft – mede om nieuwe doelgroepen te bereiken – besloten een gezamenlijke outlet te exploiteren in Rotterdam. Daarin zijn opgenomen een gezamenlijke werkplaats/garage, een aantrekkelijke ontmoetings– en discussieplek voor klanten, liefhebbers en bewonderaars, en een showroom. Om de verschillende brands goed te kunnen presenteren, is voor het showroomdeel gekozen voor het zgn. carrouselmodel: elk merk zal de showroom zes maanden gebruiken waarna de locatie wordt aangepast aan het volgende merk. Zo kan elk van de drie producten om de 12 maanden (de periode voor het op de markt brengen van een nieuw model) over de showroom beschikken.

Als locatie is gekozen voor twee belendende panden in de Witte de Withstraat te Rotterdam. De beoogde doelgroep bestaat immers, behalve uit mindervaliden, ook uit jonge, trendy volwassenen.

Aan jou als ontwerper de vraag de gegeven ruimte te transformeren in een ‘vet coole, dope’ showroom annex ontmoetingsplek/wachtruimte voor de bestaande en nieuwe bezoekersgroepen, waar ook het personeel in het werkplaatsgedeelte goed uit de voeten kan.

Leerdoelen

Leerdoelen van deze exercitie:

  • conceptvorming en brand-onderzoek
  • vaststellen van volg- en doelgroepen
  • ontwikkelen van een interieurconcept (drie functies in één ruimte)
  • voorstellen voor bouwkundige oplossingen ten behoeve van interne organisatie en logistiek
  • eventuele aanpassingen met het oog op toegankelijkheid van de panden

Bekende voorbeelden:

  • Fabio Novembre voor Biszassa
  • OMA voor Prada

Opdracht 2: kameleontische display

Ontwikkel een ‘kameleontische display’ dat het concept van drie merken in één ruimte ondersteunt. In de ruimte zelf moet het displayobject de voornaamste beeldbepaler kunnen zijn – en daarin ook kameleontisch van karakter: van buiten op straat moet het kunnen functioneren als blikvanger.

Qua dimensionering en vormentaal moet het geheel zijn afgstemd op (de maat van) de ruimte zelf en op de alzijdigheid van de te presenteren producten. Het moet ook kunnen inspelen op de te verwachten ontwikkelingen in stijl en design.

De twee deelopdrachten vormen een echte uitdaging voor jou als ontwerper.